گاهی یک دغدغه مشترک، آغازگر جریانی میشود که سالها بعد، زندگی انسانهای بسیاری را تحت تأثیر قرار میدهد. داستان محاش نیز از همینجا آغاز شد.
در اسفندماه سال ۱۳۷۴، با همراهی و دغدغهمندی کارشناسانی چون خانمها حاجعلیاکبر، افشارپور و جاراللهی، گروهی از خانوادههای افراد با افت شنوایی برای نخستین بار در کنار یکدیگر قرار گرفتند. همزمان با حضور فرزندانشان در برنامههای تربیت شنوایی، والدین نیز گرد هم میآمدند؛ جلساتی که در ابتدا فرصتی برای همدلی، بیان دغدغهها و انتقال تجربهها بود.
با گذشت زمان و حضور متخصصانی همچون آقای گورابی، دکتر بهپژوه، آقای قربانی و دیگر کارشناسان، این نشستها شکل منسجمتری به خود گرفت. هر جلسه خانوادههای بیشتری به این جمع میپیوستند و بهتدریج اندیشه شکلگیری یک تشکل مردمی برای حمایت از افراد با افت شنوایی قوت گرفت.
در مهرماه سال ۱۳۷۶، این جمع با عنوان «والدین کودکان و دانشآموزان کمشنوا»وارد مرحلهای تازه شد. جلسات در مکانهای مختلفی از جمله پارک شفق، خانه فرهنگ گلها و دیگر فضاهای عمومی برگزار میشد تا اینکه با حمایت آقای سالمی، مدیر وقت سازمان فرهنگی هنری منطقه ۱۱ شهرداری، خانه فرهنگ ابوسعید در اختیار این گروه قرار گرفت.
در این فضا، فعالیتهای محاش تنها به جلسات خانوادهها محدود نماند. با توجه به اینکه بسیاری از افراد با افت شنوایی در مدارس همگانی تحصیل میکردند، کلاسهای تقویتی ادبیات، ریاضی، زبان و سایر برنامههای آموزشی با همکاری معلمان و متخصصان آغاز شد. در کنار آن، کلاسهای تئاتر با هدف تقویت اعتمادبهنفس، مهارتهای ارتباطی و حضور فعالتر افراد با افت شنوایی در جامعه شکل گرفت.
یکی از ماندگارترین برنامههای آن سالها، راهاندازی کلاس موسیقی با رویکرد موسیقیدرمانی بود؛ برنامهای که با تلاش خانوادهها، بهرهگیری از دیدگاههای علمی و همراهی مربیان متخصص، به یکی از فعالیتهای شاخص محاش تبدیل شد.
گسترش فعالیتها، خانوادهها را به این نتیجه رساند که برای استمرار این حرکت و دفاع مؤثرتر از حقوق افراد با افت شنوایی، وجود یک نهاد رسمی ضروری است. سرانجام، پس از طی مراحل قانونی، موسسه حمایت از افراد با افت شنوایی در آبانماه سال ۱۳۸۰ به ثبت رسید و فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. این مسیر در سالهای بعد با اخذ مجوز فعالیت از سازمان بهزیستی تکمیل شد و زمینه توسعه خدمات و فعالیتهای تخصصی موسسه را فراهم ساخت.
چرا «حمایت از افراد با افت شنوایی»؟
نام موسسه بر پایه نگاهی علمی و فراگیر انتخاب شد. عنوان «افراد با افت شنوایی» تمامی افراد این طیف، از افت شنوایی خفیف تا عمیق، را در بر میگیرد و بیانگر این باور است که همه افراد با افت شنوایی، فارغ از میزان افت شنوایی، شایسته برخورداری از فرصتهای برابر، آموزش، توانمندسازی و مشارکت اجتماعی هستند.
سالها بعد، برای سهولت در معرفی و استفاده روزمره، نام اختصاری «محاش» از حروف ابتدایی عنوان موسسه شکل گرفت؛ نامی که امروز به هویت شناختهشده این مجموعه تبدیل شده است.
در طول بیش از سه دهه، محاش با همراهی خانوادهها، متخصصان، خیرین، داوطلبان و خود افراد با افت شنوایی، مسیر آموزش، توانمندسازی، فرهنگسازی، هنر، مشارکت اجتماعی و دفاع از حقوق این جامعه را ادامه داده است.
امروز، بسیاری از کودکانی که روزی همراه خانوادههایشان نخستین گامهای خود را در محاش برداشتند، به بزرگسالانی توانمند، مستقل و اثرگذار در جامعه تبدیل شدهاند. موفقیت آنان، گواهی روشن بر ارزش همراهی، همدلی و تلاشی است که بیش از سه دهه پیش آغاز شد.
با سپاس و احترام، یاد و خاطره مرحوم آقای شمیرانی، مرحوم آقای براتی و مرحوم آقای محمدقاسملو، از والدین پیشگام و اثرگذار در شکلگیری این مجموعه را گرامی میداریم و از همه خانوادهها، متخصصان، خیرین، داوطلبان و همراهانی که در این سالها در تداوم این مسیر سهیم بودهاند، صمیمانه قدردانی میکنیم.